HeraklionX4

Ηράκλειο, Κρήτη - Ελλάδα

Ημερομηνία 2011
Κατάσταση Πρόταση
Το κύτταρο, αποτελεί τη βασική δομική και λειτουργική μονάδα που εκδηλώνει το φαινόμενο της ζωής. Έτσι, ως κύτταρο νοείται το μικρότερο δομικό συστατικό της έμβιας ύλης, που αποτελείται από μια συστηματικά οργανωμένη ομάδα μορίων, που βρίσκονται σε δυναμική αλληλεπίδραση μεταξύ τους. Ως οργανισμός, το κύτταρο διαθέτει την ικανότητα να ζει ακόμη και χωρίς την ύπαρξη άλλων κυττάρων. Η λειτουργία των οργανισμών είναι συνέπεια της συλλογικής δράσης και αλληλεπίδρασης των κυττάρων τους. Η πόλη, αποτελείται από μικρές οργανωμένες ομάδες, τις γειτονιές, και κατ’ επέκταση και αυτές αποτελούνται από ακόμα μικρότερες ομάδες,  τα οικοδομικά τετράγωνα. Τα οικοδομικά τετράγωνα μπορούμε να πούμε ότι αποτελούν τα βασικά κύτταρα σε μια πόλη. Τι θα γινόταν όμως, αν κανείς δημιουργούσε άλλη μία οργανωμένη ‘’ομάδα κυττάρων’’, στους κενούς χώρους ενδιάμεσα στον κτιριακό ιστό; Το πιθανότερο θα ήταν ότι όλα αυτά τα κύτταρα θα αλληλεπιδρούσαν μεταξύ τους  και θα δημιουργούσαν μια "νέα μορφή ζωής".  Έτσι λοιπόν, αποφασίσαμε να στηριχτούμε στον παραπάνω προβληματισμό και να δώσουμε υπόσταση σε αυτή τη ‘’νέα μορφή ζωής’’ μέσα από την αρχιτεκτονική μας πρόταση. Δίνοντας σε επίπεδο κάτοψης αρχικά, κυτταρικές φόρμες στα οικοδομικά τετράγωνα, καθώς και στα σημεία του ελεύθερου χώρου, παρατηρήσαμε ότι πραγματικά υπάρχει αλληλεπίδραση μεταξύ τους. Η αλληλεπίδραση αυτή θα μπορούσε να δημιουργήσει τόσο νέες φόρμες στον αστικό ιστό όσο και νέες λειτουργίες στη ζωή της γειτονιάς και κατ’ επέκταση στην ίδια την πόλη.
Επιλέξαμε 7 οικοδομικά τετράγωνα στην περιοχή της Χρυσοπηγής, που βρίσκεται στον τομέα 5 του προσαρτήματος. Ο λόγος που επιλέξαμε 7 και όχι 4 είναι γιατί στην περιοχή τα τετράγωνα είναι κατακερματισμένα και μικρά, με αποτέλεσμα να μην είναι δυνατή η δημιουργία ενός μεγαλύτερου τετραγώνου με 4 μόνο οικοδομικά τετράγωνα. Η περιοχή της Χρυσοπηγής είναι από τις πιο παλιές και πιο προβληματικές περιοχές του Ηρακλείου. Υποφέρει από χρόνια προβλήματα, ελλείψεις υποδομών και παρεμβάσεις που θα άλλαζαν την καθημερινότητα των πολιτών. Κατακερματισμένοι δρόμοι, έλλειψη πρασίνου, απαρχαιωμένος αστικός εξοπλισμός και  δίκτυα, εγκαταλελειμμένα κτίρια και έλλειψη θέσεων parking. Είναι μία περιοχή πολύ κοντά στο κέντρο του Ηρακλείου, αλλά όπως λένε και οι ίδιοι οι κάτοικοι τόσο...μακριά! Ιστορικά, η περιοχή είναι γνωστή ώς " Μεσκοινιά" διότι τον  18ο αιώνα απομονώθηκαν εκεί οι λεπροί, ή αλλιώς μεσκίνηδες όπως τους έλεγαν, στις σπηλιές που υπήρχαν στην περιοχή. Το λεπροχώρι της Μεσκινιάς υπήρχε μέχρι το 1904, όταν οι ασθενείς μεταφέρθηκαν στη Σπιναλόγκα. Οι σπηλιές πάντως δεν έμειναν αχρησιμοποίητες, καθώς σ’ αυτές συνέχισαν να μένουν και ασθενείς αλλά και πολλοί άλλοι φτωχοί άνθρωποι. Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή και το κύμα προσφύγων, εκεί εγκαταστάθηκαν και προσφυγικές οικογένειες, ενώ άρχισε και η οικοδόμηση των πρώτων μικρών κατοικιών.  Το 1969 απομακρύνθηκαν οι τελευταίες 200 οικογένειες τρωγλοδυτών, οι οποίες βρήκαν πλέον οριστική στέγη στις εργατικές κατοικίες των Δειλινών.